Labengki Kecil en de no-take zone voor reuzenschelpen

De Labengki-groep is een cluster en geen enkel eiland, en de twee namen die je hoort zijn Labengki Besar, het grote, en Labengki Kecil, het kleine.

Kecil is degene die praktisch voor jou telt, want daar ligt het vissersdorp en daar zit de meeste accommodatie. Daar slaap je, ontbijt je, en daar kom je bij het vallen van de avond op terug. Hoe de hele groep in elkaar zit staat op hoe de eilandengroep Labengki in elkaar zit.

Het is ook waar het werkelijk zeldzaamste van deze archipel ligt, en de meeste reisteksten over de regio slaan dat volledig over.

De reuzenschelpen

Kima is de Indonesische naam voor reuzenschelpen, en ze zijn door de hele Indo-Pacific zwaar geëxploiteerd. Ze groeien langzaam, ze vallen op, en ze zijn makkelijk mee te nemen.

In de wateren rond Labengki heeft een beschermingsproject dat inmiddels ongeveer tien jaar loopt zo'n 8.000 reuzenschelpen van 8 soorten verzameld en verplaatst, zes daarvan Tridacna en twee Hippopus, naar riffen die nu als no-take zones worden behandeld.

Twee dingen maken dat het werkt in plaats van een lijn op een kaart te zijn. Het eerste is dat de gemeenschap van Labengki Kecil het aanvaardt en handhaaft. Het tweede is BKSDA Sultra, het provinciale natuurbeschermingsagentschap, dat het institutioneel schraagt. Het reservaat ligt binnen het beschermde gebied Teluk Lasolo, dat Labengki omvat, de omliggende eilandjes en riffen, en een deel van de baai van Matarape.

Natuurbescherming in deze wateren functioneert omdat lokale gemeenschappen ermee instemmen. Dat is het hele mechanisme, en het is de moeite waard dat te begrijpen voordat je erboven het water in gaat.

Ze zien

Of een schelplocatie op jouw dag valt hangt af van de omstandigheden en van waar de boot werkt, dus vraag het je gids in plaats van het aan te nemen.

Snorkel je er wel boven, dan zijn de regels kort:

Kijken, niet aanraken. Niet de schelpen, niet het koraal.

Ga niet op het rif staan. Dit richt meer schade aan dan wat een bezoeker ook doet, en het gebeurt vrijwel altijd per ongeluk.

Houd je vinnen vrij. De meeste rifschade door snorkelaars is een trap met een vin die niemand opmerkte.

Niets verzamelen. Geen schelpen, niets.

De redenering erachter staat op verantwoord snorkelen boven de riffen van Labengki.

Het dorp zelf

Labengki Kecil is een werkende vissersnederzetting, geen resorteiland met een dorp erbij. Er zijn boten, droogrekken, kinderen, en de gewone gang van zaken van een plek waar mensen wonen en werken.

Er twee tot vijf nachten je basis hebben is een groot deel van wat deze trip maakt tot wat hij is. Je zit niet op een terrein met uitzicht op een dorp. Je zit in het dorp.

Het verklaart ook de accommodatie, die om structurele redenen eenvoudig is: generatorstroom een deel van de dag, gedeelde badkamers op het standaardniveau, nergens op het eiland waterleiding. Dat wordt eerlijk behandeld op de homestay- en cottage-niveaus op Labengki.

Wat er verder op het kleine eiland is

Naast het dorp en de schelpen geeft Labengki Kecil je het strand waar de meeste routes stoppen, en het is de basis voor de wandeling naar de vuurtoren boven de nederzetting, een korte klim voor een uitzicht terug over de zeestraat.

Het is ook simpelweg waar de avonden gebeuren. Zodra je van het water af bent is er duisternis, de zee, en niet veel anders, en de meeste mensen vinden dat de bedoeling in plaats van een tekortkoming.