Zo reis je hier zonder schade achter te laten

Het meeste advies over verantwoord reizen is algemeen genoeg om overal te gelden, wat een andere manier is om te zeggen dat het nergens specifiek geldt.

Deze pagina gaat over deze plek. Een karst-archipel met rif, een reuzenkokkelbeschermingsproject, een afgesloten zeemeer en een werkend Bajo-dorp, bezocht door een klein maar groeiend aantal boten. Sommige dingen doen er hier echt toe. Andere zijn gebaren. We hebben geprobeerd ze te scheiden.

Zonnebrand

Het makkelijkste om goed te doen, en de moeite waard om te begrijpen in plaats van alleen maar op te volgen.

NOAA stelt dat chemische UV-filters in zonnebrand koralen en ander waterleven kunnen schaden, en dat ze bleking kunnen veroorzaken, DNA kunnen beschadigen, jonge dieren kunnen misvormen en koralen kunnen doden. Twee filters in het bijzonder, oxybenzone en octinoxate, zijn degenen waarop toezichthouders hebben gehandeld: verschillende rechtsgebieden, waaronder Hawaï en Palau, hebben ze verboden.

Enige eerlijke context, omdat overdrijven dit niet helpt. Zonnebrand is een van meerdere drukfactoren op riffen, en NOAA noemt het naast klimaatverandering, niet-duurzame visserij, vervuiling vanaf het land, kustontwikkeling, ziektes en invasieve soorten. Het is niet de grootste, en geen enkele zorgvuldige zonnebrandkeuze vervangt het aanpakken van de andere. Wat zonnebrand is, is een lokale, geconcentreerde input op precies de plekken waar snorkelaars samenkomen, wat precies de situatie hier is waar een boot mensen herhaaldelijk in dezelfde paar baaien brengt.

Dus: lees de ingrediëntenlijst, vermijd oxybenzone en octinoxate, en behandel 'reef safe' op de voorkant van een fles als marketing in plaats van certificering, want de term is niet gereguleerd.

Het betere antwoord is om er überhaupt minder van te gebruiken. Een rash guard of zwemshirt met lange mouwen bedekt meer huid dan welke hoeveelheid herhaald smeren ook, en er spoelt niets vanaf.

Draag in de kwallenlagune helemaal geen zonnebrand. Het is een afgesloten watermassa die niet doorspoelt, dus wat erin gaat, blijft erin. Bedek jezelf in plaats daarvan en smeer pas nadat je eruit bent. Meer over die stop staat op zwemmen in de kwallenlagune.

De reuzenkokkels en de no-take zones

Het meest substantiële beschermingsverhaal in deze regio gaat over kima, de Indonesische naam voor reuzenkokkels, en ruwweg een decennium aan werk om ze te verplaatsen naar riffen bij Labengki Kecil die de lokale gemeenschap als no-take zones behandelt.

De beschermingsorganisatie erachter meldt ongeveer 8.000 kokkels over 8 soorten verzameld en verplaatst, zes van die soorten Tridacna en twee Hippopus, met het toevluchtsoord binnen het Teluk Lasolo-beschermde gebied, en het provinciale beschermingsagentschap, BKSDA Sultra, samen met de gemeenschap van Labengki Kecil die het erkent als verboden voor visserij. Die cijfers zijn gepubliceerd in 2021, dus lees ze als de omvang van de inspanning in plaats van een actuele telling.

Waarom dit meer uitmaakt dan het klinkt. Een review uit 2018 in het ICES Journal of Marine Science vond dat visbiomassa in no-take mariene reservaten gemiddeld meerdere keren hoger is dan in onbeschermde gebieden, en substantieel hoger dan in gedeeltelijk beschermde. Maar bescherming moet echt zijn: een studie van het Karimunjawa Nationaal Park in Indonesië vond dat rifvisbiomassa in de no-take zones in vier jaar tijd met meer dan de helft daalde omdat vissers zich aan de vistuigregels hielden maar de ruimtelijke sluitingen negeerden, ondanks dat de bekendheid met die regels hoog was.

Samengevat: no-take zones zijn de meest effectieve vorm van mariene bescherming die er is, en een no-take zone die de dichtstbijzijnde gemeenschap niet echt naleeft, is een lijn op een kaart.

Dus de acceptatie door de gemeenschap rond Labengki Kecil is het mechanisme, geen voetnoot. Jouw aandeel daarin is simpel.

• Raak de kokkels niet aan. Ze sluiten hard en ze groeien langzaam.
• Ga op niets staan. Niet op koraal, en niet op de zandplekken ertussen als je ze kunt vermijden.
• Neem geen schelpen mee. Niet uit het water, niet van het strand.
• Koop geen schelp- of schildpadproducten tijdens deze reis.

Meer over de plek zelf staat op de reuzenkokkels van Labengki Kecil, en waarom.

In het water algemeen

Raak koraal niet aan. Contact beschadigt het levende weefsel en het heeft jaren nodig om te herstellen van iets dat jou een seconde kostte.

Houd je vinnen weg van de bodem. Meer rifschade wordt veroorzaakt door vinnen in ondiep water dan door handen. Als je in water bent dat ondiep genoeg is om je zorgen te maken, zwem dan platter of doe de vinnen af.

Jaag niets achterna en pak niets vast. Vissen, schildpadden, kwallen, niets.

Voer geen vissen. Het verandert gedrag en dieet en het helpt niets behalve een foto.

Til kwallen niet uit het water. In een zeemeer is dat ronduit dodelijk voor het dier.

In het dorp

Mbokita is een werkend Bajo-dorp, geen attractie met openingstijden. De volledige geschiedenis van de gemeenschap staat op wie de Bajo eigenlijk zijn, en het is echt de moeite waard om dat te lezen voordat je gaat, niet erna.

De korte versie van je goed gedragen:

• Vraag voordat je mensen fotografeert, en accepteer een nee. Vooral bij kinderen.
• Fotografeer niet naar binnen in huizen.
• Kleed je zoals je door elk dorp zou lopen, dus schouders en knieën bedekt als je uit het water bent.
• Koop iets als er iets te koop is. Het is het meest directe voordeel dat een bezoek oplevert.
• Geef geen snoep of geld aan kinderen. Het creëert een dynamiek die blijft bestaan lang nadat je boot vertrokken is.
• Ga op een redelijk tijdstip, niet bij zonsopgang omdat het licht dan beter is.

Afval

Er is hier geen afvalinfrastructuur. Geen. Wat op de eilanden komt, gaat of terug op een boot of blijft.

• Neem alles mee terug, ook dingen die onschuldig lijken.
• Neem een navulbare fles mee. Drinkwater wordt op de reis verstrekt, dus wegwerpflesjes zijn een volledig vermijdbare bijdrage.
• Begraaf of verbrand niets, en dat geldt ook voor etensresten op stranden.
• Als je afval op een strand vindt en ruimte hebt, neem het dan mee. Niemand komt het ophalen.

Waar je geld naartoe gaat

De moeite waard om ronduit te benoemen, want 'lokale gemeenschappen steunen' is de vaagste frase in reismarketing.

Onze bemanningen, gidsen en boten zijn lokaal. Accommodatie is in door dorpen gerunde homestays en huisjes in plaats van een resort van buitenaf. Toegangs- en lokale vergoedingen die bij stops worden betaald, gaan naar de gemeenschappen die ze beheren, en ze zitten in het pakket in plaats van een optionele extra die je kunt overslaan.

Het meest directe dat je daaraan kunt toevoegen is lokaal kopen waar er iets te kopen is, en de bemanning fooi geven als je ze goed vond.

Wat er niet veel toe doet

In het belang van het niet verspillen van je moeite:

Het compenseren van een binnenlandse vlucht gaat niet het betekenisvolle deel van de voetafdruk van deze reis zijn, en de vlucht is de voetafdruk. Als je je daar zorgen over maakt, is de eerlijke hefboom reisduur en -frequentie, niet compensatie.

Bamboe bestek en metalen rietjes zijn prima en veranderen hier heel weinig, want de maaltijden worden toch door de bemanning gekookt en geserveerd.

Het weigeren van de fotodocumentatie op milieugronden. Het is een camera.

De dingen die er op deze reis echt toe doen zijn je zonnebrand, je handen en vinnen in het water, je gedrag in het dorp, en je afval. Vier dingen. Allemaal gratis.

Veelgestelde vragen

Is het rif hier in goede staat? We hebben de huidige staat van de plekken die we bezoeken niet geverifieerd, dus we zullen het rif niet als goed of onbeschadigd omschrijven. Openbare recensies uit de bredere regio bevatten meldingen van schade door destructieve visserij.

Is 'reef safe' zonnebrand een echte standaard? Nee. De term is niet gereguleerd, dus lees de ingrediëntenlijst in plaats van de voorkant van de fles. Vermijd oxybenzone en octinoxate. Bedekkende kleding werkt beter dan welk product dan ook.

Mag ik schelpen van het strand meenemen? Doe dat alsjeblieft niet. Schelpen zijn leefgebied, en ze meenemen van een plek met een actief schelpdierbeschermingsprogramma is een bijzonder slecht idee.

Moet ik fooi geven? Het is niet verplicht en het wordt gewaardeerd. Contant geld, meegenomen uit Kendari, want er is geen geldautomaat.

Is het verantwoord om een dorp te bezoeken? Dat kan, en het hangt volledig af van hoe. Rustig aankomen, lokaal geld uitgeven en mensen niet als decor behandelen, is het verschil tussen een bezoek en een indringing.

Wat moet ik meenemen om dit makkelijker te maken? Een rash guard, minerale zonnebrand, een navulbare fles en een dry bag waar je ook afval in kunt doen. Alles staat op de Labengki-paklijst.