Wat te doen in Zuidoost-Sulawesi: de provincie die bijna niemand in de route opneemt

Zuidoost-Sulawesi wordt overgeslagen. Niet omdat er hier niets is, maar omdat er niets doorheen loopt: geen internationale luchthaven, geen overlandroute die iemand naar ergens anders neemt, en geen enkel bezienswaardigheid die beroemd genoeg is om een reisschema om te buigen.

Het resultaat is een provincie met karst-eilanden, een marien nationaal park en een provinciehoofdstad, waarover vooral geschreven wordt door mensen die voor één specifiek ding kwamen en weer vertrokken.

Hier is wat er werkelijk in zit, en hoeveel tijd elk deel eerlijk gezegd nodig heeft.

De eilanden ten noorden van Kendari

Dit is de reden dat de meeste bezoekers komen, en dit is wat wij organiseren, dus behandel dit gedeelte als geschreven van binnenuit.

Ten noorden van Kendari, bereikbaar over de weg naar Tanasa Port en dan per boot, ligt een cluster kalksteeneilanden: de Labengki-groep in Zuidoost-Sulawesi en de Sombori-groep net over de provinciegrens in Centraal-Sulawesi. Ze worden samen verkocht omdat één boottocht beide dekt.

Wat er is: karsttorens die recht uit het water komen, lagunes omsloten door rots, zee-grotten die je per boot binnengaat, uitkijkpunten bereikbaar via korte steile klimmen, een Bajo-palendorp, en rifbeschermingsgebieden met reuzenkokkels bij het kleinere eiland.

“Geen wegen, geen elektriciteitsnet, geen leidingwater, en het grootste deel van de dag geen mobiel bereik.

Dat is de ruil, en het is het hele karakter van de plek.

Benodigde tijd: drie dagen als absoluut minimum, vier tot zes als je de reis wilt in plaats van de hoogtepunten. De Labengki-eilanden ten noorden van Kendari behandelt de geografie, en de volledige lijst met attracties van Labengki en Sombori beschrijft elke stop.

Kendari zelf

De provinciehoofdstad, en eerlijk gezegd een plek waar mensen doorheen komen in plaats van die ze bezoeken.

Het is een werkende stad aan een baai, met een eetcultuur die een avond waard is en niet veel dat op bezoekers is gericht. Wat het werkelijk is, voor bijna iedereen die dit leest, is de nacht voor een vroege boot en de nacht nadat je terug bent, en dat is een legitieme rol in plaats van een teleurstelling.

De moeite waard met een vrije avond: goed eten, alles kopen wat je op de eilanden nodig hebt, en slapen. Daar is geen geldautomaat en nergens zonnebrandcrème te koop.

Benodigde tijd: één nacht aan elk uiteinde. Wat er in Kendari zelf te doen is is de eerlijke versie.

Wakatobi

Verder weg van dezelfde arm van het eiland is Wakatobi een nationaal park en een regentschap dat genoemd is als acroniem van de vier hoofdeilanden: Wangi-Wangi, Kaledupa, Tomia en Binongko, historisch de Tukangbesi-groep.

Het staat bekend om duiken, het heeft infrastructuur die daaromheen is gebouwd, en het is een andere reis dan de karst-eilanden in plaats van een uitbreiding ervan. Wij opereren daar niet en we gaan geen rifstatistieken of seizoensvensters publiceren voor een plek waar we niet draaien.

Benodigde tijd: een eigen week, en een eigen vlucht. Wakatobi en de Labengki-eilanden combineren in één bezoek is een reis van twee weken, niet een langere versie van een reis van één week.

De Bajo-gemeenschappen

In deze regio en een groot deel van Oost-Indonesië wonen Bajo-gemeenschappen, zeevarende mensen die historisch in ongewone mate op en van de zee leefden, en die vandaag de dag meestal wonen in paalwoningen boven ondiep kustwater.

Op onze route zie je dit bij Mbokita, aan de Sombori-kant. Het is een werkend dorp in plaats van een culturele attractie, wat verandert hoe je het moet bezoeken.

Dit is oprecht een van de interessantere dingen aan reizen in dit deel van Sulawesi, en het wordt goed behandeld op de Bajo-gemeenschappen van Zuidoost-Sulawesi.

De binnenlandse kant

Minder beschreven dan de kust, en de moeite waard om te weten dat het bestaat.

Zuidoost-Sulawesi heeft aanzienlijke nikkelmijnbouw, die de economie van delen van de provincie vormgeeft en zichtbaar is op sommige stukken kust. We noemen het omdat het echt is en omdat bezoekers af en toe industriële activiteit zien en aannemen dat ze verkeerd zijn gegaan. Dat is niet zo; het is simpelweg deel van wat deze provincie is.

In het binnenland zijn er bos, landbouw en kleine steden, en heel weinig daarvan is ingericht op bezoekers. Als je het soort reiziger bent dat geniet van een plek zonder toeristische economie, dan is dat een kans. Als je een plek wilt waar dingen voor je geregeld zijn, dan is het dat niet.

Wat de provincie niet heeft

De moeite waard om duidelijk te zeggen, omdat de afwezigheid de reden is dat het rustig blijft.

Geen internationale luchthaven. Alles loopt via Makassar.

Geen grote culturele trekpleister op de schaal van Tana Toraja in Zuid-Sulawesi.

Zeer weinig toeristische infrastructuur buiten de twee of drie dingen waar mensen voor komen. Als het een dag regent, is er geen lijst met binnenalternatieven.

Bijna geen andere buitenlandse reizigers, wat voor veel mensen het hele punt is en voor anderen een waarschuwingssignaal. Beide reacties zijn redelijk.

Wat het je kost om hier te komen

De moeite waard om eerlijk over te zijn, omdat het antwoord bepaalt of de provincie op je shortlist komt.

Eén extra binnenlandse vlucht vergeleken met landen in Makassar of Manado en daar blijven. Dat is de toegangsprijs.

Een nacht in Kendari aan elk uiteinde, omdat de boten 's ochtends vertrekken en je geen aansluiting moet willen halen op de terugweg.

Geen concurrentie op prijs, in de zin dat er hier niet twintig operators zijn die elkaar onderbieden zoals in drukkere bestemmingen. De keerzijde is dat er ook niet twintig boten bij elke stop zijn.

Wat je ervoor terugkrijgt is een deel van Indonesië waar je een week op het water kunt doorbrengen en heel weinig andere bezoekers tegenkomt. Of dat een extra vlucht waard is, is oprecht een kwestie van waar je naar op zoek bent.

Een reis samenstellen

De vorm die voor de meeste mensen werkt:

Dag 0. Vlieg Makassar naar Kendari. Nacht in de stad.

Dag 1 tot 3, 4, 5 of 6. Noordwaarts naar Tanasa Port en naar de eilanden, op een gecharterde boot, slapen aan de Labengki-kant.

Laatste dag. Terug naar Kendari, nacht in de stad, de volgende ochtend uitvliegen in plaats van dezelfde middag.

Dat is een comfortabele week inclusief vluchten, en het is de versie die wij zouden voorstellen aan iemand met één week in plaats van twee. Wanneer je het plant hangt minder af van de kalender dan bij de meeste bestemmingen, om redenen die uiteengezet worden in wanneer je Labengki moet bezoeken en waarom.

Als je twee weken hebt, zijn de eerlijke opties om Wakatobi toe te voegen met een eigen vlucht, of om de extra dagen op het water door te brengen in plaats van onderweg. De meeste mensen die beide hebben gedaan, raden uiteindelijk het tweede aan.